MS gespreks-app Naar de MS gespreks-app
Isa

Isa

Het is makkelijk om rekening te houden met haar MS"

Toen ik klein was, was mijn moeder vaak moe. Maar ze deed wel alles voor mijn zussen en mij, dus ik besefte niet dat er iets aan de hand was. Ik was een jaar of tien toen ze heel ziek werd en in het ziekenhuis belandde. Het bleek MS te zijn, wat ze ons meteen heeft verteld. Dat was schrikken. ‘Maar de rolstoel is nog héél ver weg’, zoiets zei ze. En ik was jong, dus ik nam het niet zo serieus. De MS was er niet elke week en ik had geen besef van wat zou kunnen komen. Nu merk ik het soms dat ze last heeft. Dan heeft ze moeite met lopen, of willen haar armen en handen niet. Het meest opvallend is natuurlijk dat ze is gestopt met werken. Ze was altijd een heel harde werker. Eerst heeft ze nog een tijd halve dagen gewerkt. De werkdagen werden steeds korter en begin dit jaar moest ze helemaal stoppen.

Soms wil mijn moeder te veel

Mijn moeder zal zichzelf niet snel beperken. Maar met een kleine in huis – mijn zus woont ook nog thuis en heeft een baby – en alle boodschappen en sporten is het bij elkaar best veel. Als ze te veel doet, ligt ze soms uitgeteld op de bank. Ik zie ook wel dat ze minder hardloopwedstrijden doet, en dat is niet alleen door corona. Van de hardlooptrainingen die ze geeft, krijgt ze juist wel weer energie. Ik doe de studie Juridisch administratief dienstverlener aan het MBO en werk in het magazijn van een apotheek. Dat is niet inhoudelijk maar wel heel gezellig met collega’s. Vaak zit ik op mijn kamer online lessen te volgen. Als mijn moeder dan iets nodig heeft wat boven ligt, appt ze me even of ik het wil pakken. Het scheelt als ze niet de trap op en af hoeft.

Mijn moeder doet echt alles voor me

Ik probeer te helpen waar ik kan en dingen in het huishouden over te nemen. Niet dat ik zeg ‘dat doe ik wel even’, want dan voelt ze zich patiënt. Ik doe het gewoon. Dat waardeert ze. Ik denk dat ik van ons drieën, mijn twee zussen en mezelf, het best aanvoel als het voor haar te veel is. Ik ben wel een ‘moederskindje’. Het is geen belasting voor me, het gaat gewoon vanzelf. Haar MS heeft geen heftige invloed op mijn leven. Zij doet echt alles voor ons. We kunnen samen doen wat we willen en het is makkelijk om rekening te houden met haar MS. Ik vraag elke dag even hoe het gaat, maar we hebben het er meestal niet diepgaand over. Als ik uit huis ga, ga ik niet te ver wonen. Dan kan ik met de auto op en neer. Al zegt mijn moeder nu natuurlijk: ‘Ik zit er niet op te wachten dat je elke dag thuiskomt.’

Deel ook jouw ervaring!

mijn verhaal insturen

U verlaat de website MShebjeniealleen.nl

U wordt nu omgeleid naar een externe website.