MS gespreks-app Naar de MS gespreks-app
Chris

Chris

Ik ging voor mijn oog naar de dokter

Chris Zwaal (51) is vader van drie dochters (20, 14 en 14), echtgenoot en kostwinner – hij werkt fulltime als projectmanager civiel – en hij heeft PPMS. Zeezeilen heeft hij moeten opgeven, maar Chris kijkt liever naar wat nog wel goed gaat. “Ik heb inmiddels geaccepteerd dat er dingen zijn die ik niet meer kan.”

Mistwolk voor de ogen
Regelmatig had ik last van een kleine mistwolk voor een van mijn ogen, meestal rechts. Na enkele minuten loste deze mistwolk dan ook weer op. Ook zag ik weleens een kort moment dubbel. Dit fenomeen weet ik aan te kort slapen. Al met al niks om me zorgen over te maken. Tot het moment kwam dat de mistwolk het volledige zicht van mijn rechteroog bedekte. Het duurde circa tien minuten voordat ik weer een beetje kon zien. Omdat ik me zorgen maakte dat mijn oog zou uitvallen, ben ik toch maar eens bij de dokter langsgegaan. Mijn huisarts verwees mij direct door naar de neuroloog. Dat was begin 2011, ik was toen 43.

Witte verkleuring
Omdat de klachten niet heel duidelijk waren, besloot de neuroloog om een volledige check te doen: een MRI omdat het mogelijk vanuit mijn hoofd kwam, en een bezoek aan de oogarts, de optometrist en de cardioloog, vanwege een hartruisje. De MRI toonde enkele lichte verkleuringen in de hersenen. Het was niet een heel duidelijk beeld en het was nog geen aanleiding om de diagnose MS te geven of nader te onderzoeken. Dit was voor het eerst dat ik over MS hoorde. Heel onvoorstelbaar, want mijn klachten waren minimaal. Na toenemende klachten in 2014 werd de diagnose wel gegeven, bevestigd met een lumbaalpunctie en een MRI van het ruggenmerg, die een volledig witte verkleuring gaf. De diagnose werd Primair Progressieve MS.

Geluk gehad
De cardioloog ontdekte intussen een te grote aorta ascendens, dat is de levensslagader die vanaf je hart naar boven gaat. Als die zou groeien, was er kans op scheuren en dan was het risico op overlijden erg groot. We spraken af dat ik minimaal eenmaal per jaar de diameter zou laten controleren. In maart 2015 bleek mijn aorta veel te groot en ineens moest ik worden geopereerd. Ik dank de arts die mij naar de cardioloog heeft doorverwezen. Het is bizar om me te realiseren dat de klachten van MS ervoor hebben gezorgd dat dit werd geconstateerd.

Heel moe
Na een half jaar ben ik weer aan het werk gegaan. Het kostte me moeite om weer op mijn oude niveau te komen. Mijn MS was ik eigenlijk weer vergeten, en ik ging ervan uit dat mijn slechte conditie het gevolg was van de operatie. Maar de MS-klachten werden erger: ik begon te zwalken (een dronkenmansloop), mijn benen voelden verzuurd en waren erg zwak. Ook was ik ontzettend moe en viel ik overal in slaap. Ik maakte me grote zorgen en vroeg me af waar dit zou eindigen.

Gezonde voeding
In de zomer van 2016 kreeg ik het idee om eens te googelen naar de relatie tussen voeding en MS. Ik vond een filmpje van een vrouw die haar rolstoel heeft kunnen verlaten door haar voeding aan te passen. Zij verwees naar het dieet van Terry Wahls, een Amerikaanse professor in de medische wetenschappen, die zelf ook uit haar rolstoel is gekomen met dit dieet. Nu ben ik wantrouwend van aard en geloof ik dat overal een verdienmodel achter zit. Maar dit verhaal vond ik zo geloofwaardig dat ik besloot het boek te kopen en een paar weken dat dieet te proberen. Na een week of twee vloog mijn energie omhoog, mijn benen werden sterker en ik was een stuk minder moe. Maar volgens de arts die ik sprak was het een placebo-effect, dus stopte ik na twee maanden met het dieet. De terugval was zo confronterend dat ik besloot om opnieuw te beginnen en het dieet nooit meer te staken.

Rustig zitten
Ik wil graag zo goed mogelijk blijven functioneren. Daarom verdeel ik mijn energie: doordeweeks werk ik; ik heb me nog nooit ziekgemeld vanwege mijn MS. In het weekend doe ik de boodschappen en maai ik het gras. Met mijn vrouw laat ik de hond uit; onze hond is groot en kan mij makkelijk omvertrekken. Ik probeer minimaal acht uur te slapen en ga op tijd naar bed. Als ik stress heb, sta ik daar bij stil en bedenk wat ik eraan kan doen. Voor het slapen gaan doe ik altijd iets van mindfulness. Ik moet voortdurend zoeken naar wat ik kan. En soms zit ik rustig te zitten. Me verzetten heeft geen zin, ik heb nou eenmaal MS.

Krijg weer grip
Ik realiseer me dat iedereen anders is en anders reageert op de MS. Maar voel je je hopeloos, dan helpt het te kijken hoe je de grip terugkrijgt. Er zijn naast verschillende behandelingen ook mogelijkheden zoals voeding en beweging, ook al is dat een uitdaging. Voor mij werkt het om te letten op wat ik eet: ik ben momenteel redelijk stabiel zolang ik me aan mijn dieet houd. Als mijn dochters jarig zijn, bak ik een taart en eet ik een klein stukje mee, en daar betaal ik dan de prijs voor. Ook eet ik nog graag de bami van mijn vrouw, en dan kan ik dat merken in mijn benen. De biertjes in het weekend laat ik staan, want daarvan had ik altijd last. Maar ik drink echt nog wel een wijntje. Sinds ik mijn voedingspatroon heb aangepast, kijk ik positief naar de toekomst.”

Dit artikel komt uit Multiples, magazine voor mensen met MS en hun naasten.

Deel ook jouw ervaring!

mijn verhaal insturen

U verlaat de website MShebjeniealleen.nl

U wordt nu omgeleid naar een externe website.