MS gespreks-app Naar de MS gespreks-app
Tim

Tim

“Ik was nog jong, 7 jaar, toen mijn moeder Anneke de diagnose MS kreeg. Ik kan me dat moment nog goed herinneren. Mijn ouders gingen naar het ziekenhuis en zeiden ‘als we goed nieuws krijgen, dan nemen we appeltaart mee’. Maar toen ze thuiskwamen, was er geen appeltaart…

De ziekte van mijn moeder is in ons gezin nooit echt een issue geweest. Mijn moeder was en is altijd een ‘gewone’ moeder voor mij, m’n broer en m’n zusje. MS was er nu eenmaal en ik groeide mee met het verloop. Het was voor mij bijvoorbeeld heel normaal dat mijn moeder ’s middags even ging slapen. Door de jaren heen is mijn moeder geleidelijk achteruit gegaan. Nu kan ze nog een klein beetje lopen en het huishouden doet ze in etappes. Doordat ze steeds minder kan, wordt haar wereld wel steeds kleiner. Dat vind ik moeilijk om te zien.

Vanaf het begin af aan hebben we altijd heel open gepraat over MS. Dat is heel prettig en dat zou ik ook iedereen in dezelfde situatie aanraden. Tegelijkertijd probeert mijn moeder ook een zo gewoon mogelijk leven te leiden en zegt ze het niet altijd meteen als ze zich wat minder voelt. Maar ik kan haar dan gewoon op de man af vragen ‘hoe gaat het met je, zijn er dingen die spelen?’. En dan vertelt ze hoe ze zich voelt en kijken we of ik misschien iets voor haar kan doen. En gelukkig kan ik ook met mijn gevoelens bij m’n vader en moeder terecht. Zo maak ik me bijvoorbeeld best wel eens zorgen over mijn moeder of de toekomst. Ik vind het fijn dat we dit kunnen delen.

Komend jaar weer"

We zijn een hecht gezin en brengen veel tijd met elkaar door. Als we samen iets leuks gaan doen, dan zijn de opties natuurlijk wel beperkt en moeten we rekening houden met mijn moeder. Bijvoorbeeld door ervoor te zorgen dat de
plek waar we naartoe gaan, goed begaanbaar is met een rolstoel. Dit jaar zijn we met z’n allen naar Frankrijk geweest. Via ‘Klimmen tegen MS’ had ik de actie ‘Team voor Anneke’ opgestart om de Mont Ventoux te beklimmen en hiermee geld in te zamelen voor onderzoek naar MS. We hebben dat toen echt met elkaar gedaan. Het was een hele mooie en bijzondere reis, die mijn moeder ook heeft geholpen om écht te accepteren dat ze MS heeft. Komend jaar gaan we weer. Nu gaan ook mijn vader en een nichtje van mijn vader mee de berg op. Echt heel gaaf.

Als de ziekte van mijn moeder al iets heeft veranderd voor mij, is het dat ik me heel goed realiseer hoe trots ik ben op mijn moeder, vader en ons hele gezin. Mijn moeder laat zich zo weinig mogelijk belemmeren door MS en probeert zo veel mogelijk leuke dingen te doen. Mijn vader steunt en helpt haar, maar heeft ook z’n eigen bezigheden. En mijn broer, zus en ik leven ook ons eigen leven en helpen waar nodig. En samen genieten we van leuke dingen. Bij ons staat het leven centraal, niet MS.”

P.S. Wil je de actie van Tim om geld in te zamelen voor onderzoek naar MS steunen? Kijk dan op Facebook onder ‘Team voor Anneke’ of op deze website.

Deel ook jouw ervaring!

mijn verhaal insturen

U verlaat de website MShebjeniealleen.nl

U wordt nu omgeleid naar een externe website.